ZMIERZCH LATA

Przegląda się różaRa
w lusterku stawu
zbyt sobą zachwycona.
Hołd na cześć swym wdziękom,
własnemu pięknu,
gotowa bić w pokłonach.
Nie trafnie ma woda
dobrane zajęcie,
ciągle na kogoś patrzy.
Okazywać musiStaw
stu cudom świata
lekko kłamany zachwyt.
Róża – letnia duma -
zapachem kusi
i rodzi niecne myśli -
za kark chwycić mocno
i w wodzie zanurzyć
tak, by jej piękno przyćmić.
Deszcz niezaproszony
spadł w kwiatu włosy
i razem z końcem lata
odpłynęła róża.
Teraz w jesieni
staw ma różany zapach.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>